fbpx

De 3 blondjes

Al een tijdje ben ik besmet met het trailrun virus. Lekker genieten van de natuur, geen tijdsdruk gewoon lekker het hoofd leeg maken en prachtige dingen zien op de routes.
Mijn enthousiasme werkt blijkbaar aanstekend want al gauw kreeg ik mijn 2 vriendinnen zo gek mee te doen. Yvonne had vroeger altijd al hard gelopen maar vond dat een training niet goed was als ze gewandeld had. Ze benaderde me voor personal training om haar weer op het goede spoor te brengen en onder de verschillende trainingen op verschillende prachtige plekken, daagde ik haar uit voor de 12 kilometer trail in Herkenbosch. Voor een cliché start to run 5 kilometer was ze veel te fit en ik was er van overtuigd dat ze het prima kon. We hebben verschillende bossen gehad in de buurt zoals de Kollenberg in Sittard, Kranenbroek in Echt en landgoed Rozendaal in Montfort en zelfs rond de Maasplassen in Stevensweert. Ze was helemaal besmet met het virus en kon zo genieten dat ze ook eens even kon lopen tussendoor.
Roxana is mijn sportmaatje op de Total body work-out en we renden al samen als onze kids doen kickboksen. Voor haar was het vooral een mindset dingetje, jezelf overtuigen dat je dat wel kan en vooral buiten je comfort zone stappen want das toch veel leuker dan gewoon normaal. Ook met haar een paar keer samen gelopen om te voelen en techniek tips te geven.
Beide dames waren er dan helemaal klaar voor.

De trail

Op de grote dag hadden ze uiteraard de kriebels dat was ook het gesprek van de dag. Dat er altijd een lusje bij zat maakte de kriebels niet minder 🙂 Na het afhalen van de startnummer werd het echt, team Nicole was er helemaal klaar voor!
Na de briefing mochten we vertrekken voor deze mooie tocht van 12, zeg maar 13 kilometer. De gedachte aan de m en m’s, chips, cola en chocolade hield de dames goed op de been. De eerste 5 kilometer waren zo voorbij, het ging echt super. Na die 5 was het volgende blokje naar de verzorging op 9 kilometer. Tussendoor liepen we stukjes en genoten we van de omgeving maar waar waren die paddestoelen nu van het begin… niet in de zand in elk geval 🙂
Eindelijk was daar de verzorgingspost en ja hoor het staat er allemaal echt hahaha cola en snoepjes, een paar foto’s en weer op het gemak verder voor het laatste stuk. Het stuk onder de hoogspanningsmasten door de zand was effe pittig en Yvonne wilde nog even kijken hoe dat zo lag, plat in de zand… gelukkig had ze zich geen pijn gedaan en liepen we dat stuk gewoon lekker verder. En ja hoor de paddestoelen waren er dus nog eens op de grond om foto’s te maken. Inmiddels konden we de finish al ruiken en het tempo ging weer omhoog voor de laatste kilometer waar Cor al klaar stond voor de high five en natuurlijk bier bij de finish !
Wat was en ben ik trots op de dames dar het ze goed gelukt is. En wat waren ze zelf ook trots en gelukkig smaakt het naar meer. Yvonne en ik willen zelfs in 2021 een ultra doen samen maar eerst ligt mijn persoonlijke focus op de marathon van Rotterdam, mijn allereerste marathon. Van trailen word je sterk zeiden ze me en inderdaad met elke trail voel ik me sterker en zelfverzekerder op de trailruns maar ook als ik gewoon train dus het is wel degelijk waar !
Tot op de volgende trailrun!
Groetjes,
Nicole, Roxana en Yvonne

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account