fbpx

Mijn eerste Ultra Trail!!!

Vrijdag eind van de middag, alles staat klaar voor morgen. Mijn trailtas gepakt, loopkleren liggen klaar en de auto vol getankt. GPX op mijn horloge gezet en horloge en mobiel aan het opladen. Tape voor mijn lopersknie ligt klaar. Al loop ik alweer twee weken zonder tape en voel ik niets meer, een ultra durf ik nog niet zonder te lopen. Voor het geval de blessure weer terug zal komen…

Gister een avonddienst gehad op stage, dus helaas wel een kort nachtje gehad. Nu vijf dagen vrij. Vandaag rust pakken voor morgen, enkel een rondje wandelen en een buitenritje in stap met mijn paard. Heerlijk was dat! Morgen mijn eerste ultra en daarna nog een paar dagen nagenieten. Vanavond vroeg naar bed, morgen om 7 uur in de auto zitten.

Zoveel voorbereiding voor een rondje hardlopen, dat is lang geleden zeg… Alles tot 40km heb ik de afgelopen tijd gelopen zonder veel na te denken en voorbereiden was zo gedaan. Dat is een automatisme geworden. Nu is er toch op de een of andere manier spanning. 50km, het is maar 6km meer als een paar weken terug bij de Gelderse Poort. Zou het de naam ultra zijn die het spannend maakt? Een soort van mijlpaal, iets wat ik al een tijd graag zou kunnen? De hele week al mezelf afvragen of ik het wel kan, of ik 50km kan volhouden. Waarom niet? Tja, dat is een goede vraag. De voorbereiding is prima en ik voel me goed. Kijkend naar hoe ik mijn lopen de afgelopen jaren heb opgebouwd en wat ik nu loop, zou ik het ook kunnen. Toch zorgt het woord ultra en de wens een ultra te lopen voor spanning. Als het morgen maar gaat lukken… Genoeg twijfels en zorgen. Ik ga morgen genieten. Genieten van wat ik zo graag doe, trailen. En wees nou eerlijk, je eerste ultra lopen kun je het beste bij trail-runnig events doen. Goede verzorging, mooie gebieden en routes, gezellige organisatie en vrijwilligers en fantastische support en steun. Geen ruimte voor zorgen dus, morgen ga ik genieten! Of ik die ultra nou uitloop of niet, genieten is waar ik voor ga.

Zaterdagochtend

Zaterdagochtend 5.45uur, mijn wekker gaat. Vandaag is de grote dag, ik mag mijn eerste ultra gaan lopen. Nog even goed ontbijten en om 7uur, als het buiten nog donker is, stap ik in de auto op weg naar Geldrop. Aangekomen in Geldrop, spreekt Chris mij meteen aan. Of het mijn eerste ultra is en dat ik daarvoor de goede plek heb gekozen (Groote heide trail). Zijn achtertuin en een mooi gebied. Ik ben benieuwd, zin in! De zenuwen zijn inmiddels wel weg. Aangekomen bij de start, meteen weer het warme welkom van alle andere trailers en de organisatie, het voelt als familie.

Bijna de start en ik zie een andere loopster waar ik bij de Gelderse Poort een heel stuk mee heb gelopen. We kijken elkaar aan en weten meteen, wij gaan vandaag samen genieten. Kom maar op met die 50km!

De briefing en op naar de trap bij de start. Leuk bedacht hoor, aan de start de trap af en bij de finish weer omhoog. Ben benieuwd hoe ik na 50km die trap op ga… Al meteen lopen we door het groen en voor we het weten door het bos. Slingerend met leuke paadjes vliegen de eerste kilometers voorbij. Voor we het weten zijn we bij een brug over de A2. Met direct al VP1. Meestal maak ik wel een plan wat ik wanneer ga eten en drinken. Eraan houden is een ander verhaal. Toch van plan om dat dit keer wel te doen. Dat woord ultra zorgt toch wel voor een gevoel een goed plan nodig te hebben. En ja, als loper die niet makkelijk eet en drinkt tijdens het sporten, is dat extra belangrijk. Genoeg vocht en energie is nodig, buikpijn heb ik geen zin in. VP1 check. Op naar de lus aan deze kant van de A2. Stukken over de heide en al kletsend rustig doorlopen. Af en toe een fotomomentje en noodstop! Een paar schotse hooglanders langs het pad. Die willen we wel even bekijken en mee op de foto. Rustig grazend blijven die beesten ons aankijken. Weer even een momentje dat ik besef hoe dankbaar ik ben dat ik hier kan en mag lopen. Genietend van een prachtige omgeving en mooie beesten.

En weer verder

Tijd om weer verder te lopen. Verder over heide en door leuke crosspaadjes in het bos. Nou ja, leuk?! Op een gegeven moment lopen we op een mountainbike pad wat continu iets klimt en daalt. Op zich heel erg leuk. Alleen beginnen wij allebei na een stuk toch wel te hopen dat er een eind komt aan dit pad. Steeds klimmen en dalen ga je met al wat kilometers te hebben gelopen toch echt wel voelen. Gelukkig is daar het einde van dit pad en kunnen we weer verder met kletsen.

Bij een van de volgende lussen komen we Chris tegen. Dat we even een stukje onze navigatie moeten negeren en op gevoel moeten lopen. Er is een schietoefening bezig in het lusje dat onze route is. We kijken elkaar aan met een gezicht van help! Beschoten worden is geen optie, maar op gevoel lopen is ook een dingetje. Twee lopers die beide goed zijn in verdwalen. Toch weten we zonder al te veel problemen het lusje af te snijden en weer op de route te komen. Gelukkig, ook wij dames kunnen navigeren!

Inmiddels komen we alweer aan bij de laatste VP. Het is mij gelukt om mij aan mijn plan wat betreft eten en drinken te houden. Gelukkig maar 1 kilometer last van mijn buik gehad. Eerste doel van vandaag is gelukt! Van meerdere mensen bij de VP krijgen we te horen dat we er nog goed uit zien na al een marathon in de benen te hebben. Thanks! Het voelt ook nog steeds goed aan, dus even drinken en eten en tijd om weer verder te gaan.

Het laatste stuk gaat over de Groote heide. Stukken over inderdaad grote vlaktes met heide en aan het eind nog een paar leuke paadjes crossen door het bos. Heerlijk deze trail, zo veel afwisseling in omgeving en paadjes. En dat slingeren maakt het compleet, niks niet rechtuit.

Onderweg zie ik ook weer waarom ik zo van de herfst houd. Al die kleuren van de boomblaadjes en onderweg al veel paddenstoelen tegen gekomen. Wat is de herfst toch genieten. Wat is het mooi om de heide en het bos zich te zien voorbereiden op de winter.

Zoals altijd zijn de laatste 3km zwaar. Mindset zeg maar. Hoe ver je ook loopt, de laatste loodjes zijn het zwaarst. Toch is de hele trail me mee gevallen. Ja, ik heb stukken gehad die zwaar waren. Maar wat wil je als je een ultra gaat lopen, dan zijn die er altijd. En toch zijn deze 50km heel snel voorbij gegaan. De trap van de finish is namelijk alweer in zicht… En hoe we de trap op gingen? Rennend natuurlijk!

Bovenaan de trap de high five van Cor en een gefeliciteerd met mijn eerste ultra. Ik heb het gedaan en ik heb vooral enorm genoten!!! 50,67 km al kletsend volbracht. Cor die vraagt of we wel echt 50km hebben gelopen. Zo kletsend en lachend als we over de finish kwamen. Zeker hebben we de hele trail gelopen, aan een stuk door kletsend zelfs! Groote heide trail, je was geweldig! Een prachtig gebied dat volgens mij nooit gaat vervelen.

Het biertje

En dan als laats natuurlijk nog de vraag, voor wie is het biertje dit keer? Geen idee, tot ik thuis kom. Mijn broertje die vraagt of ik toch wel weer een biertje heb gekregen, wat die zijn zo lekker.

Tot de volgende trail!

Elke

 

 

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account