fbpx

Start2Ultra – De finale: Krijtlandpad (50 km en nog een beetje)

De verleiding

Ow wat was dat gaaf, de Schadijkse trail die ik in januari 2019 liep, doorweekt maar zielsgelukkig kreeg ik mijn 1e high five van Cor. Op nog glimmende trailschoenen liep ik mijn 1e trail en 1e halve marathon. Het beviel me wel, dat kleinschalige, losse sfeertje waar beleving en natuur voorop staan en tijd van minder belang is. Dit smaakte naar meer en ik maakte daarna kennis met nog meer mooie, tot dusver, onbekende natuurgebieden. Enigszins nieuwsgierig hoorde ik over het Start2Ultra programma en maakte kennis met diverse start2ultra runners. Dat is niets voor mij prentte ik me vertwijfeld steeds in, ga eerst maar eens wat ervaring op doen. De timing in het carnaval seizoen was sowieso niet zo handig. Het begon toch te kriebelen, hoe gaaf zou dat zijn om 50k te kunnen lopen in een groep met een goede voorbereiding. Aldus geschiedde, ik was om. Mijn omgeving moest nog wat wennen aan het idee, maar de Barkley Marathons, Appalachian trail, Bella Gallico, Great Escape trokken de aandacht, al zijn die natuurlijk wel van een hele andere orde. Stuk voor stuk prachtige documentaires over het één worden met de natuur, afzien, jezelf tegenkomen en toch het doorzettingsvermogen hebben om de run uit te lopen.

Het programma

In juni was de 1e kennismaking met de andere leden van Start2Ultra groep 8. Het viel al meteen op wat een mooie groep het is. Super enthousiast, vlijmscherp en veel lol. Zoals Jan Fokke bij de 2e bijeenkomst al terloops opmerkte: wat is dit voor een maffe groep? Het trainingsschema was in het begin onwennig, langzame loopjes in zone 1 voelden heel onnatuurlijk. Kreeg ook steevast opmerkingen van “snelle” collega’s: kijk maar uit dat je niet zo langzaam gaat dat je achteruit gaat lopen. De zone 1 loopjes lieten snel resultaat zien, de basis werd steeds steviger en de time on feet breidde zich steeds verder uit. Ging het allemaal zoals gepland? Natuurlijk niet, zoals Laz zegt: true success is not absence of failure, it is the refusal to resist. Mijn langzame 26 km runs waren aanvankelijk ronduit dramatisch. Langzame loopjes duren ook langer: ik was helemaal niet gewend om zo lang te lopen waardoor mijn lichaam protesteerde en mijn mentale instelling een enorme knauw kreeg. Hoe kan ik in vredesnaam binnen een paar maanden 50k lopen. Cor sprak de bemoedigende woorden: je bent pas op de helft van je trainingsschema, komt goed. De eerste vuurproef kwam met de 40 (+3) km in Eersel. Het eerste rondje van 21 km ging geweldig, van het 2e rondje waren vooral de laatste 5km zwaar. De dagen erna bleek dat mijn knie er genoeg van had. Rust nemen betekende niet rennen, wat mentaal nogal een ding was. Een schema volg je helemaal of niet…..
Na een weekje rust en de nodige oefeningen ging het weer en kon ik weer rennen en knapte mijn humeur ook snel op, geholpen door een mooie speech van Cor bij de Herkenbosch trail.

De finale

17 november 2019 was het dan eindelijk zover, de finale: 52 km over het Krijtland pad in Zuid-Limburg. Een aantal van de groep hadden de avond ervoor al een gezellige pre-party. Omdat ik op dezelfde avond nog carnavalsverplichtingen had, ging ik zondagochtend heel vroeg naar het zuiden. Al snel verzamelden de deelnemers en de grote groep enthousiaste vrijwilligers zich op de parkeerplaats. Op een nog witte, bevroren ondergrond gingen we niet veel later met een luid gejuich van start. De omgeving is meteen fantastisch, veel hoogte variatie en mooie vergezichten. We maken vreugdesprongetjes en raken de tel kwijt met het aantal draaihekjes wat we passeren. Er vormen zich na enige tijd twee groepjes die slechts een tien tot vijftien minuten achter elkaar lopen.
Ik loop met Paul, Benno en Monique. Paul is veruit het meest ervaren en heeft als doel om in december de Bella Gallico (80km) te lopen. Benno, onze snelheidsduivel, die gelukkig weer op tijd hersteld was van de 43km loop. Monique, met wie je altijd kunt lachen en ongeveer hetzelfde tempo loopt als ik. In de 2e groep lopen Frank, Kees en Karine. Frank die het in zijn nopjes heeft als hij met krachttermen alles om zich heen vervloekt. Kees, mijn steun en toeverlaat bij de 40km en Karine, die het hele land afreist om op allerlei fantastische plekken te mogen lopen.


De tocht verloopt voorspoedig, we maken meer vreugdesprongetjes, soms niet geheel vrijwillig als een paard wat onverwachte beweging maakt vanwege Paul zijn lekkende softflask. We komen langs kleine dorpjes zoals Nijswiller, Harles, en hebben een fotomoment op het Drielandenpunt waar Cor en Geraldine ons enthousiast staan op te wachten. Daar ook een feest der herkenning als ik het bord “Jij gaat die shit rocken!” tegenkom. De vorige keer was tijdens de onvergetelijke Maasdal Marathons.
Ralph, en later ook Agnes, sluiten zich aan in Holset om ons mentaal te ondersteunen. Onderweg wordt bij de verzorgingsposten door de enthousiaste vrijwilligers goed gecontroleerd of we genoeg drinken en eten. Hoe verder we komen, hoe meer mijn bovenbenen en kuiten gaan protesteren. Qua uithoudingsvermogen ging het prima, alleen de time on feet begon zijn tol te eisen.

Vanaf een kilometer of 40 slaat de balans door naar lopen op karakter. Als we de allerlaatste heuvel beklimmen bij Gulpen strompel ik naar boven. Monique en Ralph, met wie ik al een tijdje samenloop, roepen nog iets over een standbeeld, maar het komt niet meer binnen. Waar ik me eerder nog druk maakte dat ik de 52km niet zou gaan halen, en hier en daar het pad zigzaggend aflegde, was ik nu vooral op zoek naar één rechte lijn naar de finish. Ralph was ondertussen al naar voren gesprint om aan te kondigen dat Monique en ik eraan kwamen.

Bij de finish word ik enthousiast toegejuicht door mijn vrouw en kinderen, medelopers, vrienden, organisatie en vrijwilligers die al kou-kleumend in de frietdampen van de plaatselijk friettent ons op staan te wachten. Geweldig wat een ontvangst! Nadat iedereen binnen is krijgen we elk onze unieke medaille, een enorm blok hout met 50k. Van Cor en Geraldine krijg ik als verrassing nog het bordje: jij gaat die shit rocken mee als aandenken. Yeah!
Nu twee weken later, kan ik terugkijken op een geweldig half jaar met een supermooie afsluiting. Bedankt Geraldine, Cor, Chris, iedereen uit S2U08, alle vrijwilligers en sprekers voor deze mooie ervaring.

Als je nog twijfelt of een ultra iets is voor jou? Ook jij gaat die shit rocken!

Maarten

 


Kijk voor meer informatie over Start2Ultra op deze website: https://www.trail-running.eu/start2ultra/ of bezoek de eigen website op: www.start2ultra.com

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?