fbpx

#Fotomoment: Refuge Albert 1er – Le Tour

Het is 5 september 2018,.. ik ben zelf onderweg, heerlijk een paar uur vanuit het plaatsje Le Tour op 1400 meter omhoog richting de Refuge Albert 1er. Een gezellige berghut gelegen in het Mont Blanc massief in Frankrijk in het departement Haute-Savoie op een hoogte van 2706m. 

Alleen de berg op

De berg en ik, dat is het voor vanmorgen. In alle vroegte een straffe koffie, stokbrood en wat kaas waar je niet aan moet ruiken. Lekker… even niks…. gewoon 3000 meter klimmen vandaag en heerlijk afdalen over de prachtige paadjes rond Le Tour bij Chamonix. Een racevest met water, wat reserve voeding, stokbrood en salami en wat noten. Voor dit soort dagen wil ik gerust die 1000km rijden.. alleen omhoog, met een genoeg gevuld racevest paden ontdekken richting een gletsjer. Met de laatste tikken van mijn Poles op het asfalt van Le Tour, schiet ik het bergpad op… met een knal groene bergweide aan weerszijde van een smal zigzaggend paadjes,.. waarvan je het einde onmogelijk kan zien.

Een klim-ritme-van-de-dag brengt me al snel een paar honderd meter verder. Ik passeer enkele wandelaars en kijk regelmatig achter me naar een prachtige Panorama van de omgeving, waarin verderop de Mont Blanc boven het dal uitsteekt, met daar onderaan het plaatse Chamonix. De omgeving beweegt mee met mijn ritme en de kou van de paden in de schaduw wordt afgewisseld met de felle zon die om de hoek verschijnt zodra je de schaduw achter je laat.

Bij het klimmen veranderd de omgeving met de hoogte waar je uithangt. Al snel ben ik bij het begin van de gletsjer, die helaas steeds kleiner worden in de bergen. Het contrast met kou, warmte, ijs en veel stenen zorgt voor vele mooie settings. Hier maakt de zachte groene weide plaats voor de harde stenen met vaak grauwe kleuren gecombineerd met de witte sneeuw. Dit zijn zo van die plekken waar ik me ontzettend klein kan voelen. Deze grove natuur zonder enige bomen en stuiken,..want die zitten lager,.. een heel stuk lager.

Boven is magisch

Eenmaal bovenaan deze trail bevind zich Refuge Albert 1-er… Dat is een mooie berghut waar je kunt uitrusten, warme maaltijden kunt kopen en waar liefhebbers uithangen die gewoon daar willen zijn. Ik snap dat wel.. De dag is zo mooi. De witte sneeuw knalt wit door weerkaatsing van het zonlicht en de prachtige felblauwe contouren van de zichtbare bergen omsluiten het geheel. Ik hoor niet veel, bijna niks…, dus precies genoeg. In de verte af en toe een lach van wat bergwandelaars die genieten van het uitzicht of die zich klaarmaken om weer af te dalen. Hier zit ik goed… tijd voor wat stokbrood en salami.

Een paar uur heb ik daar gezeten. Beseffend hoe magisch de bergen voor mij eigenlijk zijn. Zoveel heb ik niet nodig om een glimlach te toveren op mijn gezicht. Het vooruitzicht dat ik straks een andere bergkam ga bezoeken en dat ik een afdaling van 1.500 meter kan gaan doen is ook heerlijk en verstrekt mijn lach. De sport Trailrunning heeft me al op veel mooie plaatsen gebracht en vandaag was dat bij Refuge Albert 1-er op 2700 meter hoogte, midden in de Franse Alpen. Zolang dit soort momenten er voor mijn zijn, valt er veel op zijn plaats… De wereld is helemaal niet zo ingewikkeld… we moeten gewoon beter kijken naar dingen die we echt willen zien en er ook zijn.

Buiten valt er een hoop te beleven…  en zeker bovenop een grote hoop stenen die ze ook wel bergen noemen.

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?